ervaringen

Ik vind het moeilijk om een gesprek met Ronald precies te omschrijven omdat hij niet een bepaalde structuur heeft of plan van aanpak. Je komt binnen met iets waar je mee zit maar je gaat niet naar buiten met een kant en klare oplossing. Wel met een gevoel dat je eigen vaste denkstructuren een beetje overhoop zijn gehaald en er meer ruimte is gekomen.
Ronald kan je naar je situatie laten kijken vanuit een hele andere invalshoek en brengt je eigenlijk dichterbij iets wat je niet meteen bereid bent te willen zien: dat je probleem misschien toch niet echt een ‘probleem’ is. Niet doordat hij zegt dat het geen probleem moet of mag zijn, want hij neemt je uiterst serieus! Maar juist door het er te laten zijn, er niet van af te willen en daarmee jezelf, inclusief ‘probleem’ te omarmen. Het brengt je dichterbij jezelf en minder bij de ‘ander’. De ander, de oordelende buitenwereld, die zich in jouw hoofd had genesteld en die je zo geneigd bent meer te geloven dan jij zelf.
Een gesprek met Ronald voelt aan als gelijkwaardig. Het is niet tegenover elkaar maar met elkaar. Door zijn openheid en ook zijn eigen kwetsbare opstelling creëert hij ruimte om elkaar te ontmoeten op een vlak dat voorbij de ratio gaat. Soms begrijp ik niet precies wat hij in woorden zegt, maar dat is misschien maar beter ook, anders zou ik me teveel aan zijn woorden hechten en het gaat er nu juist om zelf te ontdekken wat mijn waarheid is.

Wieteke Hendrikx, Kunstenaar

Ik ben naar Ronald gegaan omdat ik vipassana meditatie beoefen waarbij gevoelens ontstaan die ik niet goed kon plaatsen.
Ronald legde mij uit dat gevoelens er zijn om gevoeld te worden en dat ze daarmee een functie krijgen zoals inzicht, stabiliteit en ook geluk.
Gebeurtenissen uit mijn leven legde hij uit, plaatste ze in een groter geheel en gaf het daarna eigenlijk weer terug.
Hij vertelde mij  me niet aan geschriften vast te houden maar ze hoefden ook niet losgelaten te worden, verantwoording over mijn eigen leven en gevoelens te nemen en anderen in dezelfde hoedanigheid te zien, authentiek te handelen en te spreken, maar bij mezelf te blijven.
De combinatie van vipassana meditatie  en coaching van Ronald veranderde relaties, hoe ik naar mensen kijk en zij naar mij.
Winst en verlies zijn avontuurlijke gebeurtenissen geworden waarbij ik het gevoel heb dat ik werkelijk leef, angst voor de dood maakte plaats voor begrip, humor i.p.v. al te serieuze gesprekken en een nieuw begin in een verstoorde relatie.

Anoniem

Wat me de stap deed zetten om na het eerste oriënterende gesprek met Ronald verder te gaan, is dat ik me realiseerde dat ik veel in mijn hoofd zat en mijn denken mijn leven regeerde. Daarnaast regeerde mijn lijf. Ik had veel angst om ziek te worden maar door de angst werd ik vaak ook ziek. Ik dacht in scenario’s. Als ik een gespannen gevoel had over mijn hele lichaam (te vergelijken met een griepgevoel) dan was ik bang ziek te worden en hoe moest dat dan met werk en de kinderen? De realiteit was dat ik gespannen was en nog helemaal niet ziek. Maar doordat ik zo bezig was met waar ik bang voor was van wat er kon gebeuren, maakte ik mezelf ziek en kreeg ik griep.
In de gesprekken waren actuele situaties leidend. Deze bracht ik mee naar de gesprekken en samen legden we een vergrootglas op het moment. Ik leerde ontdekken dat iedere situatie die we onder de loep namen, tekenend was voor heel veel meer situaties. In het begin had ik namelijk het gevoel: “maar nu hebben we alleen maar dit besproken en er is nog zoveel meer waar ik niet uitkom!” Ik leerde verbanden zien tussen al deze momenten.
Hetgeen ik heb doorleefd, deed mij vaak denken de ACT (Acceptance and Commitment Therapy) methode. Ook “verraadde” ik mezelf vaak met hoe ik de gebeurtenissen vertelde. Dan legde Ronald een zin van me onder een vergrootglas en namen we dat verder onder de loep. Ik had er baat bij om steeds weer opnieuw uitleg te krijgen over wat er procesmatig met me gebeurde. En nu de gesprekken zijn afgerond, herken ik in de momenten dat de paniek weer toeslaat, wat er gebeurt. Mijn proces zet zich door.
Van tevoren had ik de verwachting dat er een heel duidelijke concrete oplossing zou zijn voor mijn problemen en angsten. En de hoop dat alles als sneeuw voor de zon zou verdwijnen. Dat was niet het geval… niks geen…”you have a problem? I’ll fix it for you”. Ik heb mijn angsten, ik heb dagen dat voor mijn gevoel het mes op mijn keel staat en dat mijn lichaam gespannen is of dit ik niet te genieten ben voor mijn omgeving. Verschil is dat mijn denken en mijn lijf er niet mee aan de haal gaat. Ik ben het gewaar, accepteer het.

Petra Sonnenberg, Ergotherapeut Revant

Toen ik in emotioneel zwaar weer zat besloot ik met Ronald in gesprek te gaan. Waarom juist met hem? Er zijn immers zó ontzettend veel andere mogelijkheden. Ronald  luistert  (dat is lang niet iedereen gegeven…), zonder oordeel. Hij komt moeiteloos tot de kern van het verhaal en spiegelt het naar je terug op zodanige wijze dat je zelf ontdekt waar “het wringt”.
Dat is zijn grote kracht, hij zegt niet wat er aan de hand is, hij laat het je zelf ontdekken. Ronald leert je voelen wat je emoties in je lijf doen. Betrokken en professioneel begeleidt hij je om er helemaal in te gaan. De eerste keer is dat héél spannend, stel je voor dat ik erin blijf! Dat het verdriet, de angst, de boosheid zo groot is dat je erin verdrinkt en niet meer boven komt… Dat gebeurt niet, maar je kan/durft dat naar mijn idee alleen als je begeleid wordt door iemand die je 1000% kunt vertrouwen. En dan…als je helemaal in de emotie gaat is het heftig en op het zelfde moment ebt het ook weg… Het is gezien, het is gevoeld, het is goed…Het wonderlijke is dat de diepe emotie rond dat stukje ook niet meer op dezelfde manier terugkomt.
Ronald heeft mij geleerd naar mijn lichaam te luisteren, of misschien beter gezegd naar de signalen van mijn lichaam. Gewoon even tussen de dagelijkse dingen door, even voelen wat gebeurt er, even bewust stil staan bij wat voel ik. Grootste winst van de gesprekken: het diepe weten dat alles goed is zoals het is. Je hoeft helemaal niets te worden, je bent precies goed zoals je bent.

Marie Jose Capello, Life Coach

Wat een verademing om iemand voor me te hebben die mij laat zijn zoals ik ben. Zonder oordeel of ideeën over hoe ik zou moeten worden. Iemand die mij niet probeert te veranderen. Geen coach, therapeut of whatever die zegt: je bent introvert, je bent angstig, je bent dit of dat, we gaan dat zus en zo aanpakken, zodat je over een tijdje extraverter bent, minder angstig etc. Het uitgangspunt van Ronald is dat je helemaal ok bent zoals je bent op dit moment. Al zie je dat zelf op dat moment misschien nog niet zo.
Er is geen doel of plan van aanpak. Wat doen we dan wel? We gaan als het ware samen op onderzoek uit naar wat er met mij gebeurt in situaties die ik moeilijk vind. En zoomen in op: wat voel ik dan, waar voel ik dat in mijn lichaam, welke gedachten komen dan op? Processen die zich meestal onbewust afspelen. Onaangename gevoelens die ik meestal met allerlei strategieën (onbewust) wil wegkrijgen of vermijden. Door hiervan bewust te worden kan ik het ook ruimte geven, en aandacht. En ontdekken dat ik er ook ok mee kan zijn, ontdekken dat ik niet die gevoelens en gedachten bén. Dat geeft weer een gevoel van ruimte en vrijheid, al is het maar voor dat moment. Het is eigenlijk een ontdekkingsreis met een liefdevolle reisbegeleider. Een reisbegeleider die af en toe zachtjes roept: hé kijk hier eens, of: was je daar al geweest? Wat zie je daar? Zo kom je op plaatsen waar je uit jezelf niet snel zal komen, en waar je zelf je ontdekkingen kan doen.
Dit alles levert mij geen snel succes op, geen verbeterde versie van mezelf, geen ‘quick fix’. Maar het is het aanraken van iets diepers, het bouwt aan een liefdevolle basis, een vertrouwen en accepteren van waaruit ik de wereld tegemoet treed en waardoor de dingen meer vanzelf lijken te gaan.

Anoniem